سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

عباس عادلی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان
علی نشاط – استاد یار گروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان
هرمزد نقوی – استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان
محسن ایراندوست – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان

چکیده:

گیاهان زراعی از لحاظ مقاومت به املاح تجمع یافته در محیط ریشه تا حد زیادی متفاوتند. این مقاومت به عواملی همچون میزان تجمع یون ها در بافت، ممانعت از ورود برخی از یون ها به درون گیاه و قابلیت تولید و تنظیم کننده های اسمزی بستگی دارد.جذب پتاسیم در گیاهان بیشتر از طریق جذب فعال می باشد. همچنین گیاهان با ذخیره مطلوب پتاسیم آب کمتری از دست می دهند،چون پتاسیم،پتانسیل اسمزی را افزایش می دهد و نقش مثبتی در بستن روزنه هادارد.همچنین کود پتاسیم علاوه بر افزایش توسعه برگها و افزایش رشد گیاه باعث افزایش تولید ماده خشک و در نتیجه افزایش عملکرد گیاه می گردد. به منظور بررسی اثر کاربرد مقادیر مختلف کود سولفات پتاسیم بر عملکرد بیولوژیک واقتصادی گیاه جو یک طرح آزمایشی در قالب بلوک های کامل تصادفی و با سه تکرار در یک مزرعه ی کشاورزی در شهرجوپار در استان کرمان انجام شد . تیمارهای کود استفاده شده شامل:سطح یک :تیمار شاهد) K1 ( ،سطح دو: سولفات پتاسیم ۱۵۰ کیلو گرم درهکتار) K2 (وسطح سه: سولفات پتاسیم ۳۰۰ کیلو گرم در هکتار ) K3 ( بودند. نتایج حاصل ازانجام این طرح نشان داد که استفاده از کود سولفات پتاسیم در کلیه سطوح بر روی عملکرد بیولوژیک و اقتصادی گیاه جو تاثیر معنی داری ندارد. در بررسی میانگین های عملکرد بیولوژیک بیشترین میانگین به تیمار سولفات پتاسیم ۳۰۰ کیلوگرمدر هکتار) K3 ( تعلق داشت و در عملکرد اقتصادی بیشترین آن به تیمار سولفات پتاسیم ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار) K2 ) متعلق بود. کمترین عملکرد نیز به تیمار شاهد مربوط می شد.همچنین در بررسی نتایج وزن هزار دانه مشخص کرد که بین تیمارهای K1 و K2 اختلاف معنی داری وجود نداردو بیشترین اثر معنی دار مربوط به تیمارهای K1 و K3 می باشد