سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مهربان صادقی – دانشجوی دکترا در رشته مهندسی بهداشت محیط در دانشگاه تربیت مدرس و عضو ه
علیرضا مصداقی نیا – استاد راهنما و عضو هیئت علمی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
احمد بادکوبی – استاد مشاور و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس
رامین نبی زاده – استاد مشاور و عضو ه یئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته بعنوان روشهای سریع و مؤثر برای تصفیه دامنه وسیعی از آلاینده های آلی مقاوم به اثبات رسیده است. هدف از این تحقیق آزمایش استفاده از O3 در ترکیب با یونهای هیدروکسیل (pH بالا) بعنوان تسریع کننده واکنش ها، برای تجزیه MTBE در فاضلاب های صنعتی و آبهای آلوده به آن بود. اثر O3 در ترکیب با یونهای هیدروکسیل (pH بالا) بعنوان تسریع ک ننده واکنش هایی که منجر به تولید رادیکال های هیدروکسیل می شوند برای تجزیه متیل- ترشیاری- بوتیل اتر (MTBE) در فاز مایی مورد آزمایش قرار گرفت. تمامی واکنش ها در داخل یک راکتور ستونی ح بابی نیمه پیوسته نسبت به جریان ازن و ناپیوسته نسبت به MTBE رخ داد. در این تحقیق اثر pH و زمان واکنش و میزان ازن مورد نیاز برای رسیدن به تجزیه کامل در غلظت ثابت از ازن مورد آزمایش قرار گرفت. ازناسیون MTBE در پنج pH مختلف (۱۰، ۱۰/۵، ۱۱، ۱۱/۵ و ۱۲) در مدت ۱۰۰ دقیقه برای هر pH انجام گرفت. آزمایش نشان داد که pH=11/5 مناسب ترین pH برای تجزیه MTBE بوسیله واکنش های رادیکال است. در این pH نسبت [Intermediates] [MTBE]=0.60v/mM/ بود که در مقایسه با نزدیکترین نسبت بعد از آن (مربوط به pH=11) به میزان ۲۰% بیشتر است. کمترین زمان و ازن مورد نیاز برای تجزیه ۹۰% هر مول از MTBE که به ترتیب معادل ۷۰ دقیقه و ۵/۳ مول بود در pH=11/5 رخ داد. آزمایشات انجام شده برای تعیین میزان MTBE حذف شده به سبب فراریت آن به هوا نشان داد که این میزان در مدت ۱۰۰ دقیقه در pH های مختلف ۱۹/۵-۱۱% بود. آزمایشات نشان داد که در سطح خطای ۵% هیچگونه رابطه معنی داری بین میزان MTBE حذف شده از محیط بدلیل فراریت به هوا و pH های ۱۲-۱۰ وجود ندارد.