سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سامان عباسی چناری – کارشناس ارشد سازه های آبی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، ایران

چکیده:

ساماندهی سواحل رودخانه بویژه در قوس ها، یکی از مسائل مهم در مهندسی رودخانه است. آبشکن سازه هیدرولیکی ساده ای است که برای ساماندهی رودخانه ها در قوس یا مسیر مستقیم وکنترل فرسایش وحفاظت ازسواحل رودخانه استفاده می شود. از جمله مسائل مهم در طراحی آبشکن ها، بررسی آبشستگی موضعی دماغه آنها است که به علت تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گردابه های قوی بوجود می آید. در این مقاله، الگوی جریان اطراف یکدسته آبشکن نفوذ ناپذیر با فواصل معین در قوس، به ازای دبی و درصد تنگ شدگی های مختلف عرض جریان مورد ارزیابی قرار گرفته و با یکدیگر مقایسه شده اند. که می تواند در طراحی مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس آزمایش هایانجام شده با افزایش عدد فرود جریان، محدوده سرعت های ماکزیمم ایجاد شده در دماغه آبشکن ها افزایش می یابد.محدوده سرعت های ماکزیمم و در نتیجه میزان آبشستگی بترتیب از آبشکن اول در زاویه ۳۰ درجه به سمت آخرین آبشکن در زاویه ۹۰ درجه ازقوس و در جهت جریان سیر نزولی دارد و جریان با رسیدن به آبشکن انتهایی، تقریباتمامی آشفتگی و تلاطم خود را از دست داده است