سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهنام مهدی پور – کارشناس ارشد خاک و پی
حمیدرضا صبا – دکتر یعمران

چکیده:

گسیختگی درشیب یک فرایند همراه با کاهش انرژی بوده و زمانی که تنش درسنگ بستر حفاری شده ایجاد می گردد منجر به تغییر شکلهای ارتجاعی به سمت سطح ازاد خواهد شد که خود باعث ایجاد یک زون گسیختگی EDZ درآن محدوده می گردد البته زون گسیختگی زمانی حادث می شود که سنگ بستر تخریب یا متلاشی شده باشد و یا از لحاظ مکانیکی و هیدرولیکی دچار تغییرات اساسی گردد این مقاله روشی را برای بیان محدوده گستردگی و میزان تخریب زون گسیختگی براساس کاهش مقادیر کرنشی که درطی فرایند گسیختگی ایجاد شده ارایه می کند درواقع رابطه خطی ساده ای بین مقادیر کرنش و مجموع جابجایی های بازشدگی ترک ها نشان دهنده مقادیر گسیختگی سنگ بستر درزون گسیختگی براساس اعماق متفاوت می باشد نتایج نشان میدهد که براساس تغییرات کرنش زون گسیختگی بطور معمول بدو قسمت تقسیم می شود که قسمتیشامل زون گسیختگی با پراکندگی زیاد بوده EHDZ و قسمت دیگر شامل زون گسیختگی با پراکندگی اندک ESDZ می باشد