سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین حمیدی فر – دانشجوی دکتری سازه های آبی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران
محمد حسین امید – دانشیاری دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی گروه مهندسی آبیاری و آبادنی
محسن نصرآبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگ

چکیده:

آبشستگی بعد از سازه های هیدرولیکی نظیر حوضچه های آرامش بدلیل خطرات احتمالی که برای پایداری سازه به دنبال دارد از موضوعات مهم در مهندسی هیدرولیک می باشد. هرچند تحقیقات زیادی بر روی آبشستگی رسوبات غیر چسبنده انجام شده است، اما به دلیل محدودیت های خاص، آبشستگی رسوبات چسبنده چندان بررسی نشده است. در حالیکه در شرایط طبیعی، بستر رودخانه ترکیبی است از خاک های چسبنده و غیر چسبنده که طبف وسیعی از ذرات رسوب با اندازه های متفاوت را شامل می شود. در این تحقیق اثر میزان رس بر آبشستگی رسوبات چسبنده با دانه بندی غیر یکنواخت، در پایین دست پرش هیدرولیکی که از جت خروجی از بازشدگی یک دریچه کشویی ایجاد می شود و بر روی یک کف بند صلب توسعه می یابد. به صورت آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفته است. آزمایش ها به ازای هفت نسبت رس متفاوت ۰، ۰/۱، ۰/۱۵، ۰/۲، ۰/۲۵، ۰/۳ و ۰/۴ انجام شد. نتایج نشان می دهد که میزان رس بر پارامترهای گودال آبشستگی بسیار تاثیر گذار است. بطوریکه به ازای نسبت رس برابر ۰/۲۵ حداقل آبشستگی رخ می دهد و در سایر نسبت های رس، عمق آبشستگی افزایش می یابد.