سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رضا وهدانی – دکترای زلزله، استادیار دانشگاه سمنان
مهسا جوشن – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، دانشگاه سمنان

چکیده:

با اینکه اثرات نزدیکگسل در گذشته شناخته شده بود، اما اهمیت این موضوع در طراحی سازه-های مهندسی عمران به خوبی درکنشده بود تا اینکه زلزله های مخربی همچون زلزله ۱۹۹۲ لندرز، زلزله ۱۹۹۴ نورثریج، زلزله ۱۹۹۵ کوبه ژاپن و زلزله ۱۹۹۹ چی چی تایوان به وقوع پیوست. اینگونه زلزله ها که در نزدیکی یکگسل فعال رخ می دهد، دارای نگاشت های پالسی با پریود پالسبلند و دارای یکیا چند اوجسرعت می باشند. مولفه قائم زلزله و تاثیر آن در تحلیل ساختمان ها از مدت ها پیش مورد توجه محققین و مهندسین طراح قرار داشته است. ولی تا این زمان هنوز ملاحظات ناشی از اثر مولفه قائم زلزله در طراحی ساختمان ها (بجز به صورت جزئی در مورد تیرهای طره) به صورتدستورالعمل اجرایی کامل در نیامده است. در این مقاله به مقایسه اثر مولفه قائم در زلزله های دور و نزدیک گسل پرداخته و شاخص بودن این مولفه در زلزله های نزدیک گسل بررسی شده است.