سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: پنجمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدحسن شاه حسینی – دانشگاه امام حسین (ع)- دانشکده علوم پایه- گروه زیست شناسی
محمدمهدی سلزان دلال – دانشگاه امام حسین (ع)- دانشکده علوم پایه- گروه زیست شناسی
محمدجواد باقری پور – دانشگاه امام حسین (ع)- دانشکده علوم پایه- گروه زیست شناسی

چکیده:

با توجه به توسعه روز افزون تکنولوژی و استفاده بشر از سوختهای مختلف، مرتباً بر مقدار آلاینده های محیط زیست افزوده می شود. بحث آلودگی هوا، به جهت نقشی که در سلامت افراد جامعه بخصوص کودکان دارد، اهمیت پیدا کرده است. مطالعات انجام شده در سایر کشورها مشخص کرده است که ذرات حاصل از سوخت موتورهای بنزینی و دیزلی دارای مقادیر زیادی از عوامل جهش زا و سرطان زا از جمله هیدروکربن های حلقوی آروماتیک (PAHs) هستند. جهت برسی جهش زایی این مواد و سایر مواد آلی موجود در آلاینده های هوا، روشهای مختلفی وجود دارد که یکی از آسان ترین، سریع ترین و کم خرج ترین آنها، آزمون Ames می باشد. این آزمون در سال ۱۹۶۷ توسط دکتر Bruce N. Ames ارائه شد. در این آزمون از سوش های مختلف باکتری سالمونلا تیفی موریوم که در محیط فاقد هیستیدین قادر به رشد نیستند، استفاده می شود. این سوشها در صورتی که جهت پیدا کنند، قادر خواهد بود که هیستیدین مورد نیاز خود را ساخته و شروع به رشد نماید. در تحقیق حاضر از این روش استفاده گردید. باکتری های مورد استفاده (TA98 & TA100) نیز طی مکاتبه ای با دکتر Ames از امریکا تهیه شد. نتایج بدست آمده از سوش TA100 نشانگر این بود که در هر سه غلظت مورد آزمون، نسبت جهش زایی مواد آلی در فصل پائیز بیشتر از فصل بهار و در بهار نیز بیشتر از فصل تابتسان بود. ولی در سوش TA98 این نتایج در غلظت ۰/۸ متفاوت بود. بطوری که در این غلظت، نسبت جهش زایی در فصل بهار بیشتر از سایر فصول بود. بطور کل، نتایج حاصل از آزمون ن شانگر وجود مواد جهش زا در آلاینده های هوای تهران بود که با توجه به وجود ارتباط تنگاتنگ میان جهش زایی و سرطان زایی، وجود این مواد در آلاینده های هوا، می تواند خطرات جدی را بدنبال داشته باشد.