سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عباس لطفی – دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش علوم باغبانی دانشگاه شیراز
علی قرقانی – استادیار بخش علوم باغبانی دانشگاه شیراز
سعید عشقی – استادیار بخش علوم باغبانی دانشگاه شیراز
روح الله عبلی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش علوم باغبانی دانشگاه شیراز

چکیده:

بر طرف نشدن نیاز سرمایی میوه توت فرنگی برای تولید در مناطق گرم در فصل های پاییز و زمستان یکی از دلایل محدود کننده کشت و کار این گیاه می باشد. یکی از راه های رفع این مشکل محلول پاشی برخی از تنظیم کننده های رشد گیاهی و مواد شیمیایی می باشد. برای این منظور آزمایشی به صورت طرح بلوک کامل تصادفی در قالب اسپلیت پلات در زمان با ۴ تیمار زمانی و ۴ ماده شیمیایی از قبیل، اسید جیبرلیک در غلظت های ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر، روغن ولک ۲/۵ و ۵% ، نیترات پتاسیم ۱/۵ و ۳% و دورمکس ۰/۵ و ۱% در سه تکرار انجام شد و برخی از صفات کمی و کیفی از قبیل طول دمبرگ، میزان کلروفیل، طول دمگل، طول و عرض میوه، عملکرد، میزان ویتامین ث، درصد مواد قابل حل و اسید کل میوه ارزیابی شد. نتایج نشان داد که تیمار جیبرلین ۵۰ میلی گرم در لیتر به طور قابل توجهی باعث افزایش محصول شده و با تیمار ۶ هفته اختلاف معنی داری نداشت. همچنین اندازه میوه در تیمار دورمکس ۱% افزایش داشت و نسبت به سایر تیمارها اختلاف معنی داری نشان داد.