سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محبوبه بهزادی – دانشجوی کارشناسی ارشد مذیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی و من
مجید اونق – استاد گروه آبخیزداری و مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی و من
مهدی مفتاح هلقی – دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

خاک به عنوان یکی از معیار های مهم در پدیده بیابان زایی قلمداد می شود؛ به طوری که بیابان زایی معادل تخریب خاک فرض شده است. هدف این تحقیق نشان دادن درجه تاثیر معیار خاک در بیابان زایی دشت ورامین می باشد. بدین منظور پس از تلفیق نقشه های کاربری اراضی و زمین شناسی و تهیه نقشه واحد های کاری، بازدید میدانی و جمع آوری آمار و اطلاعات خاکشناسی موجود، امتیاز دهی به شاخص های هدایت الکتریکی، عمق خاک، بافت خاک و میزان سنگریزه عمقی با بهره گیری از مدل IMDPA صورت گرفت. سپس نقشه هر شاخص با توجه به وزن دهی انجام شده بر پایه واحد های کاری در محیط GIS تهیه شد و در نهایت برای تعیین شدت بیابان زایی با بهره گیری از میانگین هندسی شاخص ها، نقشه بیابان زایی ناشی از این معیار تهیه گردید. نتایج تحقیقات نشان داد که منطقه از حیث معیار مورد بررسی با میانگین ارزش عددی ۳۷/۳ در کلاس شدید بیابان زایی قرار دارد، حدود ۴۹% از مساحت منطقه مورد مطالعه در کلاس خیلی شدید بیابان زایی، ۵/۳۶% در کلاس شدید، ۵/۱۰% در کلاس متوسط و ۴% در کلاس کم و ناچیز بیابان زایی قرار دارد. همچنین از میان شاخص ها، شاخص هدایت الکتریکی با ارزش عددی ۳۵/۳ بیشترین تاثیر را در بیابان زایی منطقه دارد.