سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی و ششمین همایش مشترک انجمن مهندسی متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حامد جمشیدی نیا – دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
علی سعیدی – استاد دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
امیرحسین امامی – استادیار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

چکیده:

ترکیب شیمیایی کنسانتره گ لگهر به دلیل استخراج از عم قهای پایین تر در چند سال گذشته یک افزایش مستمر در مقدارگوگرد و مگنتیت از خود نشان داده است. بنابراین خواص این سنگ معدن، شامل اکسیداسیون مجدد و خودسوزی آهناسفنجی تولیدی از آن بایستی با گذشت زمان به روز شود. لذا در این تحقیق گندل ههای تولیدی از کنسانتره گل گهر و چادرملو در مقیاس صنعتی و آزمایشگاهی، تهیه گردید و به روش سبد در کوره میدرکس، تحت شرایط احیایی یکسان،احیا شدند. سپس تأثیر دان هبندی کنسانتره، تأثیر نوع و اندازه گندله ها و تأثیر نوع چسب بکار رفته (آهک، بنتونیت و پریدور) بر میزان خودسوزی و اکسیداسیون مجدد آنها در دمای۳۰۰C مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. از نتایج مشخص م یشود نمونه های گ لگهر در مقایسه با نمون ههای چادرملو مقاومت بالاتری در برابر اکسیداسیون مجدد و خودسوزی دارند. آهک و پریدور بیشترین و بنتونیت کمترین حساسیت به اکسیداسیون مجدد را ایجاد می کنند