سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی قربانی بیرگانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی، عضو باشگاه پژوهشگران جوا
محمدحسین دیبایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ج
حسین حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ج

چکیده:

شناخت وضعیت کمی و کیفی ماشین های کشاورزی و تأثیر ویژگی های زمین زراعی بر آن هدف این پژوهش بوده است. از این رو شهرستان شوشتر واقع در استان خوزستان به صورت میدانی مورد بررسی قرار گرفت . در این پژوهش رابطه شاخص درجه مکانیزاسیون به عنوان متغیر وابسته با ویژگی های زمین زراعی (اندازه قطعات زراعی، سطح زیرکشت، پراکندگی قطعات، وضعیت تسطیح قطعات و سیستم آبیاری) مورد آزمون و تحلیل قرار گرفت . نتایج این پژوهش نشان می دهد که درجه مکانیزاسیون برای بسیاری از عملیات در منطقه پایین بوده و اغلب کشاورزان از تراکتور صرفاً برای انجام عملیات خاک ورزی اولیه و ثانویه استفاده می کنند. بررسی علت عدم استفاده کشاورزان از وسایل و ادوات مکانیزه نشان داد که فاکتورهای کوچک بودن اندازه قطعات زراعی، نامناسب بودن ادوات، بالا بودن هزینه اجاره، عدم دسترسی به تراکتور در زمان مناسب و عدم انجام درست عملیات بوسیله ماشین به ترتیب بیشترین تأثیر را در این امر دارا می باشد. بررسی رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته نشان داد که اندازه قطعات زراعی وضعیت تسطیح، سطح زیرکشت و همچنین نوع سیستم آبیاری رابطه مثبت و معنی داری با درجه مکانیزاسیون و هزینه های انجام عملیات به صورت مکانیزه دارد، همچنین پراکندگی قطعات رابطه منفی و معنی دار با درجه مکانیزاسیون و هزینه انجام عملیات مکانیزه داشته است