سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مسلم مظاهری زاده – اداره جهاد کشاورزی شهرستان مسجد سلیمان

چکیده:

در این پژوهش اثر مدیریت های زراعی گیاهان قبلی و سطوح نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد کانولا در منطقه اهواز بررسی شد. این آزمایش به صورت کرتهای یکبار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو سال زراعی ۸۸ -۸۷ و۸۹-۸۸در مزرعه دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین- اهواز انجام شد. در سال زراعی ۸ -۸۷ گیاهان قبلی برنج، مخلوط جووشبدر، ذرت، کلزا، گندم، ماش و آیش، و در سال زراعی ۸۹ -۸۸کانولا رقم هایولا ۴۰۱ ، در کرت های اصلی و سطوح نیتروژن شامل صفر، ۱۰۰ ۱۶۰ و ۲۲۰ کیلوگرم در هکتار در کرتهای فرعی اعمال شدند. اثر گیاهان قبلی بر عملکرد دانه، تعداد خورجین درواحد سطح و وزن هزار دانه معنی دار بود. در بین گیاهان قبلی بیشترین وزن هزار دانه کانولا از گیاه قبلی ماش، بیشترین عملکرد دانه و بالاترین تعداد خورجین در واحد سطح از آیش و سپس از ماش به دست آمد. افزایش مصرف نیتروژن با عملکرد و اجزای عملکرد همبستگی مثبت نشان داد. مصرف نیتروژن تا ۱۶۰ کیلوگرم در هکتار منجر به تولید حداکثر وزن هزار دانه، عملکرد دانه و تعداد شاخه های فرعی شد. افزایش سطح نیتروژن تا ۲۲۰ کیلوگرم در هکتار بیشترین تعداد خورجین در سطح و تعداد دانه در خورجین راتولیدکرد هرچند که با عملکرد ۱۶۰ کیلو گرم در هکتار تفاوت معنی داری را نشان نداد، کمترین مقدار از تمام صفات مذکور از سطح نیتروژن صفر به دست آمد. اثر متقابل گیاهان قبلی و سطوح نیتروژن بر هیچکدام از صفات مورد مطالعه معنی دار نبود