سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مرجان سهرابی – دانشجوی کارشناسی ارشد شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگا
محمدرضا ایمان پور – دانشیار دانشگاه، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

بسیاری از فلزات بطور طبیعی از اجزاء متشکله اکوسیستمهای آبی به حساب میآیند و حتی تعدادی از آنها در بقاء موجودات زنده نقش مهمی ایفا میکنند. با این وجود چنانچه میزان این عناصر به دلایل گوناگونی از حدود معینی فراتر رود، باعث به مخاطره افتادن حیات آبزیان میگردند. زیرا سریعاً سبب بهم خوردن تعادل بوم- شناختی شده و موجبات زوال زیستی اکوسیستم را فراهم میسازند. حفظ جمعیت ماهیان، توسط قابلیت تولیدمثل اعضای این جمعیت تعیین میگردد. بنابراین این جنبه از فیزیولوژی از نقطه نظر شیلات اهمیت اکولوژی چشمگیری دارد. از طرف دیگر سایر فعالیتهای فیزیولوژیک نیز اساساً مطرح شدهاند تا امکان تولیدمثل را برای ارگانیسم فراهم نمایند و زمانیکه مکانیزمهای زیستی در معرض خطر آلاینده ها قرار گیرند، ارگانیسم دیگر قادر به حفظ حیات و انجام این وظیفهی نهایی نخواهد بود. در این تحقیق به مرور اثر فلزاتی مانند کادمیوم، مس و جیوه بر روی پارامترهای حرکتی اسپرم ماهیان پرداخته شده است