سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی و ششمین همایش مشترک انجمن مهندسی متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

معبود منشی رودسری – کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشگاه تهران.
حمیدرضا قاسمی منفردراد – استاد، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشگاه تهران.
نسرین سادات آذریان – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشگاه تهرا

چکیده:

در این تحقیق اثر غلظت ذرات ساینده بر رفتار رفتگی-خوردگی آلیاژ آلومینیم ۵۰۵۲ در محلول۳/۵درصد وزنیNaCl حاوی ذرات ساینده سیلیس با اندازه ذره در محدودهیμm500-250مورد بررسی قرار گرفت. آزمونها توسط دستگاهجت برخوردی و در سرعت۶/۵m/s زاویه برخورد ۳۰ درجه و در غلظتهای ۳۰ ۶۰ و ۹۰ گرم بر لیتر انجام شد و اثر همافزایی بین رفتگی و خوردگی طبق استاندارد ۰۹-ASTM G119محاسبه شد. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت ذرات ساینده نرخ رفتگی خالص و رفتگی-خوردگی افزایش مییابد، اما در غلظتهای بالا شیب افزایش نرخ رفتگی ورفتگی-خوردگی کاهش مییابد. این موضوع را میتوان به افزایش کارسختی سطح در اثر افزایش تعداد ذرات برخوردی و در نتیجه مقاومت بیشتر سطح در برابر برخورد ذرات نسبت داد. نتایج همچنین نشان دهندهی همافزایی منفی در تمامی غلظتها است. دلیل این موضوع میتواند تشکیل لایه محافظ در نمونههای رفتگی-خوردگی باشد که میتواند عاملی برای کمتر بودن میزان کاهش جرم در نمونههای رفتگی-خوردگی نسبت به نمونههای رفتگی باشد