سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدرحیم کیاحسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد
سیروس جوادپور – استادیار بخش مهندسی مواددانشگاه شیراز

چکیده:

در این تحقیق، فولاد زنگ نزن آستنیتی ۳۱۶ به منظور ایجاد ساختار فوق ریز حداکثر تا ۱۵ پاس متوالی تحت عملیات فرجینگ چند محوری قرار داده شد. به منظور تعیین متوسط اندازه دانه در پاس های مختلف از تصاویر میکروسکوپ نوری و آنالیز پراش پرتو ایکس (XRD) استفاده گردید. به منظور بررسی مقاومت به خوردگی حفره ای این فولاد از روش ولتامتری سیکلی در محلول ۵/۳ درصد وزنی کلرید سدیم استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین مقاومت به خوردگی حفره ای مربوط به نمونه اولیه و نمونه ۱۵ پاس می باشد ولی رفتار حفره دار شدن آلیاژ تا پاس ۳ سیر نزولی از خود نشان می داد به طوری کمترین مقاومت به خوردگی حفره ای در نمونه ۳ پاس مشاهده شد.. ولی برای تغییر فرم های بیشتر بازیابی دینامیک و نظم یافتن مجدد نابجایی ها تاثیر قبل را کم می کند و مقاومت به خوردگی حفره ای افزایش می یابد