سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

پرویز احمدی مقدم – استادیار مکانیک ماشین های کشاورزی دانشگاه ارومیه
لعیا چراغی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مکانیک ماشین های کشاورزی دانشگاه ارومیه
امیر شیخی آراسته – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک ماشین های کشاورزی دانشگاه ارومیه
یدالله احمدی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مکانیک ماشین های کشاورزی دانشگاه ارومیه

چکیده:

بهینه سازی ساختار بستر بذر و آماده نمودن زمین های کشاورزی به منظور کاشت محصول، با نگاه به کاهش انرژی مصرفی از مسائل مهم در کشاورزی دقیق به شمار می رود. با توجه به حجم بالای عملیات در سیستم خاکورزی مرسوم، این بخش بیش از نیمی از انرژی تولید محصول را به خود اختصاص می دهد. در این تحقیق، برهم کن ش تیغه و خاک به روش تجربی در دستگاه انباره خاک مورد بررسی قرار گرفته است. خاک موجود در انباره خاک از نوع ماسه با دانه بندی خوب تعیین شد. آزمایشات بصورت فاکتوریل و در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. تیمارهای مورد آزمایش شامل عمق خاکورزی (۱۰ و ۲۰ و ۲۵ سانتیمتر) زاویه ابزار ( ۶۰ و ۷۰ و ۹۰ درجه) و عرض تیغه ( ۳ و ۶ سانتی متر) و صفات اندازه گیری شامل نیروی کششی، نیروی عمودی و سطح به هم خورده خاک می باشد. نتایج نشان داد که اثرات متقابل دوگانه تیمارها بر مقدار نیروی کششی و مساحت به هم خورده خاک در سطح احتمال ۹۹ ٪ معنی دار می باشد. نتایج مربوط به مقایسه میانگین ها نشان داد که ترکیب عمق ۲۵ سانتی متر و زاویه ۹۰ درجه بیشترین مقدار بهم خوردگی خاک و نیز بالاترین مقدار نیروی کششی را نیاز دارد. همچنین نتایج مربوط به مقایسه میانگین ها برای بازده نیروی کششی نشان داد که بهترین ترکیب به منظور افزایش نیروی کششی استفاده از تیغه ۳ سانتی متر، زاویه ۶۰ درجه و عمق کار ۱۰ سانتی متر می باشد. مقایسه نتایج بدست آمده با نتایج مدل تحلیلی مک کیز نشان داد که داده های بدست آمده از نظر کیفی با نتایج مدل مک کیز تطابق کاملی دارد.