سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمید بیرقی – دانشجوی دکترای مهندسی عمران – سازه، دانشگاه سمنان
علی خیرالدین – دانشگاه سمنان، استاد دانشکده مهندسی عمران

چکیده:

یکی از مسائل مطرح در طراحی ساختمان، تأمین سختی مناسب برای کنترل تغییر مکان جانبی سازه است. این موضوع خصوصاً با افزایش ارتفاع سازه دشوارتر می شود. اجرای ستون های پیرامونی به صورت شیب دار در ساختمان های بلند یکی از روش های کنترل تغییر مکان جانبی است. درتحقیق پیش رو سعی می شود اثر شیب دار بودن ستون های خارجی سازه با مدلسازی چهار ساختمان ۴۰ طبقه فولادی با سیستم قاب خمشی ویژه ومهاربند همگرا که شیب ستون های پیرامونی آن ۰ ۴ و ۸ درصد است؛ تحت اثر نیروی زلزله با روش تحلیل دینامیکی بررسی شود. نتایج نشان ،۲ ، می دهد با افزایش شیب ستونها؛ زمان تناوب، تغییر مکان جانبی نسبی، تغییر مکان بام و وزن فولاد مصرفی در واحد سطح کاهش می یابد.