سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت و نوآوری

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

حمیدرضا فیلی – استادیار گروه مهندسی صنایع دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه الزهرا
محمد میرکاظمی مود – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی گرایش تحقیق در عملیات دانشکده مدی
نیما سرابی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی گرایش تحقیق در عملیات دانشکده مدی
مژگان نوری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی گرایش تحقیق در عملیات دانشکده مدی

چکیده:

برای سازمانهای صنعتی، توسعه محصولات جدید یک موتور محرک برای رشد بوده و موقعیت رقابتی سازمان از طریق توانایی نوآوری در محصول و حداقل کردن زمان مورد نیاز برای ارائه محصول جدید به بازار تعیین می گردد. اما سازمان ها برای دست یابی به ظرفیت های نوآوری به منابع مالی و منابع دانش نیازمندند. در واقع سازمان از طریق دانش می تواند برای نوآوری در محصولات و فرآیندهای جدید و یا بهبود کارایی و اثربخشی خود توانمند شوند. اما سرمایه گذاری های مالی در نوآوری محصول می تواند منجر به افزایش انباشت دانش یک سازمان شود. همچنین سازمان با افزایش سطح دانش خود به نوآوری در تولید محصولات و فرآیندها رسیده و با خلق این نوآوری ها بصورت پویا و با گذشت زمان بر سطح دانش خود می افزاید. بدین منظور این مقاله با توجه به ماهیت پویای سیستم پیچیده مورد مطالعه به دنبال بررسی اثر سیاست های سرمایه گذاری در نوآوری بر سطح دانش سازمان با استفاده از رویکرد پویایی سیستم ها می باشد. در این مقاله سعی شده است با استفاده از ابزارهای رویکرد پویایی سیستم ها از جمله نمودار علی – معلولی و نمودار جریان، روابط بین سودآوری، سطح دانش سازمان، و سیاست های سرمایه گذاری سازمان در نوآوری های تدریجی و رادیکال تشریح شده و ابزاری مناسب به منظور آزمون سیاست های مختلف انتقال دانش و سرمایه گذاری در نوآوری سازمان ارائه گردد.