سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مینا شکیبا – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دا
عبدالمجید لیاقت – استاد گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده آب و خاک، دانشگاه تهران
فرهاد میرزایی – استاد یارگروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده آب و خاک، دانشگاه تهرا

چکیده:

برای کنترل سطح ایستابی و شوری اراضی فاریاب زهکش زیر زمینی بکار گرفته می شود. بنابراین شوری زه آب خروجی ترکیبی از شوری آب نفوذ یافته به منطقه اشباع و شوری آب زیرزمینی می باشد. بطور کلی الگوی جریان به سمت زهک شها شامل جریان عمودی، جریان افقی و جریان شعاعی م یباشد که این جریانات ناشی از ورود تلفات آب آبیاری و آ بهای زیر زمینی می باشد. در این تحقیق جهت بررسی تأثیر سطح ایستابی بر شوری زه آب و عمق اختلاط آب آبیاری و آب زیرزمینی زیر زهکش یک مدل فیزیکی از جنس پلاکسی گلاس ساخته شد و خطوط جریان و سطح ایستابی در دو عمق نصب زهکش بررسی گردید. نتایج نشان داد که با افزایش دبی ورودی ارتفاع سطح ایستابی افزایش یافته و عمق خطوط جریان نیز به فاصله دورتری نسبت به محل نصب زهکش سوق پیدا می کند، به عبارت دیگر عمق اختلاط افزایش می یابد که در نتیجه باعث افزایش شوری در زه آب خروجی می گردد. در نهایت عمق اختلاط بصورت یک معادله سهموی و به صورت تابعی از فاصله و بار آبی در وسط زهکش بدست آمد. با داشتن این رابطه ناحیه اختلاط و سهم آب زیرزمینی در کیفیت ز هآب قابل برآورد می باشد.