سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهاردهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

حمیده حمزه زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه فردوسی مشهد، مشه
محمود اخوان مهدوی – عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد
رضا قشلاقی – عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد

چکیده:

استانداردهای زیست محیطی برای میزان انتشار گازSO 2حاصل از احتراق سوخت، روز به روز سختگیرانه ترمیشوند. از این رو بکارگیری روشهای جدید و کارامدتر برای حذف گوگرد از سوختهای فسیلی ضروری بهنظر میرسد. گوگردزدایی زیستیBDS)یکی از روشهای جدید گوگردزدایی است که در دهه اخیر به شدت مورد توجه قرار گرفته است . روشBDSدارای توانایی گوگردزدایی از ترکیبات مقاوم به روش رایج گوگردزدایی با هیدروژنHDS) است. دیبنزوتیوفنDBT) و مشتقات آن از مهمترین ترکیبات گوگردی موجود در برشهای نفتی، پس از فرآیندHDSهستند. در این مطالعه از باکتریRhodococcuserythropolis IGTS8برای گوگردزدایی ازDBTاستفاد ه شد و تاثیر سرفکتنت توئین ۲۰ روی فعالیتگوگردزدایی سلولهای در حال رشدIGTS8در غلظتهای مختلف از دی بنزوتیوفن در فاز آبی مورد بررسی قرار گرفت