سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی پژوهش های کاربردی در علوم کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

جواد رباطی – استادیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه

چکیده:

افت محصول یا ریزش آن درواحدهای مختلف کمیاین یکی از مشکلات مرتبط با برداشت مکانیزه گندم می باشد. از آنجایی که درصد بالای افت دانه در قسمت هدکمباین رخ می دهد، هدف این تحقیق ارائه سرعت پیشروی و ارتفاع برش بهینه برای برداشت گندم دیم در اراضی منطقه مراغه بوده است. بدین منظور آزمایش اسپیلت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی برای ارزیابی میزان تلفات هد کمباین جان دیر ۹۵۵ طرح ریزی شد. ارتفاع برش در ۳ سطح(۲۰،۱۵ و ۲۵ سانتی متر) به عنوان فاکتور اصلی و سرعت پیشروی در ۳ سطح(۵،۳و ۷ کیلومتر در ساعت) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. آزمایش ها دراراضی گندم دیم رقم سرداری در شهرستان مراغه با سه تکرار انجام گرفت. نتایج مقایسه میانگین ها نشان داد که اثر کلیه سطوح ارتفاع برش بر روی میزان ریزش دانه معنی دار بوده است و کمترین مقدار ریزش در ارتفاع ۱۵ سانتی متر برابر ۲/۹۹ درصد اندازه گیری شد. میزان ریزش در سرعت های پیشروی ۳ و ۵ کیلومتر در ساعت به ترتیب ۴/۵۲ و ۵/۰۹ درصد بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشت ولی با توجه به ظرفیت بالای مزرعه ای در سرعت ۵ کیلومتر در ساعت این سرعت برای کاربرداشت توصیه می شود.