سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

حمیدرضا دنیویان – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات پنبه کشور

چکیده:

افزایش تراکم در زراعت پنبه (. G. hirsutum L ) که با روش های مختلفی از جمله کاشت کپه ای صورت می گیرد دارای اهدافی همچون افزایش عملکرد ، کاهش هزینه های تولید و صرفه جویی در مصرف آب از طریق کاهش تبخیر می باشد. در این مطالعه فرم های مختلف کاشت کپه ای در تراکم و ارقام متفاوت از نظر اثر بر عملکرد پنبه مقایسه گردیدند. بدین منظور یک آزمایش اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی طی دو سال زراعی ( ۱۳۸۵ و ۱۳۸۴ ) و در ۳ منطقه گرگان، کاشمر و ورامین اجراء شد. فاکتورهای مورد بررسی عبارت بودند از تراکم شامل ۳۱۲۵۰ ، ۶۲۵۰۰ ، ۹۳۷۵۰ ، ۱۲۵۰۰۰ و ۱۵۶۲۵۰ عدد بوته در هکتار که به عنوان فاکتور اصلی در نظر گرفته شد و دو روش کاشت کپه ای و تک بوته که فاکتور فرعی را تشکیل دادند. کپه های کاشت به صورت ( ۱،۲،۳،۴،۵ ) عدد گیاه در کپه و فواصل بین کپه ها ۴۰ سانتیمتر بود. ارقام مورد کاشت در منطقه گرگان ساحل و در دو منطقه دیگر ورامین بود. این بررسی برای عملکرد نشان داد که اختلاف معنی داری بین تراکم های متفاوت و روش های مختلف کاشت کپه ای در مناطق گرگان و کاشمر مشاهده نگردید. ولیکن در منطقه ورامین عملکرد تحت تاثیر تراکم واقع و جمعیت ۹۳۷۵۰ گیاه در هکتار یا مدل کپه ای ۳×۴۰ بهترین حالت نسبت به بقیه تیمارها بود. با توجه به نتیجه اخیر، در مورد ارقام ساحل و ورامین نیز میتوان از روش های متفاوت کاشت کپه ای بدون کاهش در عملکرد استفاده و از مزایای این روش کاشت در پنبه استفاده نمود