سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی ماشاءاله کرمانی – استادیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی ، مرکز تحقیقات کشاورز
هادی صائبی منفرد – مربی آموزش موسسه آموزش عالی علمی کاربردی جهاد کشاورزی ، تهران، چهار ر
تیمور توکلی هشتجین – دانشیار بازنشسته گروه مکانیک ماشین های کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در این تحقیق مدول تنش آسایی دانه برنج قهوه ای هاشمی که شلتوک آن به صورت لایه نازک با دماهای هوای خشک کردن ۳۵ و ۴۵ و ۵۵ و ۶۵ درجه سلسیوس تا رسیدن به رطوبت های ۱۱% و ۱۳% و ۱۵% خشک شدند مورد بررسی قرار گرفت. برای این کار نمونه های استوانه ای از برنج قهوه ای که از برش دو انتهای آن حاصل شده تحت بار گذاری فشاری ناگهانی با سرعت بارگذاری ۷mm/min تا کرنش ۲% قرار گرفت و داده های نیرو رد طی زمان ثبت گردید. پس از استخراج داده های مدول الاستیسیته به صورت تابعی از زمان ضرایب مدل ماکسول یک، دو یا سه جزء تعیین شد. برای تعیین تعداد مناسب اجزاء مدل ماکسول مقادیر معیارهای میانگین خطای نسبی (MRD) و انحراف معیار خطای برآورد (RMSE) برای هر سه مدل برازش شده با هم مقایسه شدند. مقدار کوچک تر از ۵% را (۵%≥MRD) برای انتخاب بهترین مدل انتخابی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد دانه برنج یک ماده ویسکوالاستیک است و رفتار کاهش تنش دانه برنج قهوه ای را می توان توسط مدل ماکسول سه جزئی با یک فنر اضافی تعیین گردید. جز فنر اضافی بخش بسیار بزرگی از مدول کاهشی را تشکیل می دهد. رطوبت دانه اثر بسیار معنی داری ( در سطح احتمال ۱%) بر ضرایب کاهشی مدل ماکسول داشت. با کاهش رطوبت دانه مدول کاهشی تعادلی (E0) بشدت افزایش یافت. دمای هوای خشک کردن اثر معنی داری بر روی مدول کاهشی تعادلی (E0) نداشت. رطوبت و دما اثر معنی داری روی زمان کاهشی T1 نشان نداد.