سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حمیدرضا فولادفر – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد دانشگاه شیراز
بابک هاشمی – استادیار بخش مهندسی مواد دانشگاه شیراز
ملیحه دهقان – دانشجوی کارشناسی مهندسی مواد دانشگاه شیراز

چکیده:

آلیاژهایی با دانه بندی فوق ریز، معمولاً استحکام بالایی دارند در حالی که از چکش خواری مناسبی برخوردار نیستند. تاکنون تلاش هایی برای ارتقاء چکش خواری آنها انجام گرفته که غالباً منجر به از دست رفتن نسبی استحکام آنها شده است. در این تحقیق روش مؤثری برای رسیدن به استحکام بالا و چکش خواری مناسب در آلیاژ Al-7075 ارائه شده است. این روش شامل: عملیات محلول سازی نسبتاً طولانی جهت حل شدن کامل رسوبات فاز η در زمینه، نورد در دمای فوق سرد به منظور دستیابی به دانه بندی فوق ریز شامل دانسیته بالایی از نابجایی ها و در آخر پیرسازی در دمای پایین جهت ایجاد رسوبات بسیار ریز با فواصل کم می باشد. برای مطالعه ریزساختار نمونه ها از میکروسکوپ الکترونی عبوری و نیز آنالیز پراش پرتو ایکس استفاده شد و تست های سختی و کشش برای بدست آوردن خواص مکانیکی انجام گرفت. دانسیته بالا و پراکندگی بسیار خوب رسوبات فازهای ثانویه عامل مؤثری جهت تجمع و جلوگیری ازحرکت نابجایی ها بوده و باعث افزایش همزمان استحکام و چکش خواری این آلیاژ شده است