سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عاطفه دشت بزرگ – دانشجوی کارشناسی ارشذ خاکشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
غلامعباس صیاد – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
ایرج کاظمی نژاد – دانشیار گروه فیسیک دانشگاه شهید چمران اهواز
قدمعلی یزدانی کچویی – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

بخش کشاورزی عمده ترین مصرف کننده منابع آب در کشور ما می باشد برای افزایش بازده ابیاری و استفاده بهینه از منابع آب در مناطق خشک و نیمه خشک اقدامات مختلفی مانند استفاده از مالچ کودهای الی و ایجاد تغییر در خواص فیزیکی خاک با استفادهاز اصلاح کننده های مختلف نظیر پرلیت، هیدروپلاس و نظایر آن صورت می گیرد به منظور مقایسه مواد جاذب آب طبیعی و مصنوعی بر ظرفیت نگهداشت آب خاک ، ازمایشی در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار شاهد بدو ن اعمال ماده جاذب کود پوسیده گاوی ۱۵ گرم در کیلوگرم خاک و سوپرجاذب طراوت A200 و۲گرم در کیلوگرم خاک درسه تکرار در بافت شنی لومی انجام شد سپس مقدار آب خاک برای هر تیمار درمکشهای صفر، ۰/۱ ، ۰/۳ ، ۰/۵ ، ۱ و ۳ و ۵ و ۱۵ بار اندازه گیری و منحنیهای رطوبتی رسم گردید. نتایج نشان داد که بین تیماره و مکشهای مختلف و همچنین اثر متقابل تیمار با مکش اختلاف معنی داری در سطح ۵ درصد وجود دارد.