سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی دانشجویی بیوتکنولوژی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

آرزو احتشام – بابلسر، دانشگاه مازندران، دانشکده شیمی، دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی
محمدجواد چایچی – بابلسر، دانشگاه مازندران، دانشکده شیمی، دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی
جلیل مهرزاد – مشهد، دانشگاه فردوسی، دانشکده دامپزشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوس
ام لیلا نظری – بابلسر، دانشگاه مازندران، دانشکده شیمی، دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی

چکیده:

دفروکسامین (DFO) با نام تجاری دسفرال مثالی از هایدروفورهای هیدروکسامیک است. اهمیت اصلی DFO به خاطر تمایل شگفت‌آور این ترکیب به آهن سه ظرفیتی است و به دلیل همین ویژگی در پزشکی به عنوان داروی اصلی برای درمان بیماران تالاسمی شناخته می شود. دفع آهن اضافی از بدن بیمارانی که به هر دلیل به اضافه بار آهن دچار هستند، توسط این دارو انجام می‌پذیرد. علاوه بر خواص بیان شده برای DFO، مقالات متعددی وجود دارد که نقش DFO را در حفاظت از آسیب‌های اکسایشی (ROS) در محیط‌‌های زنده مورد ارزیابی قرار داده و این دارو را به عنوان یک روبنده رادیکال از محیط‌های سلولی معرفی نموده‌اند. این مطالعه با تکیه بر واکنش فنتون طراحی شد که شامل واکنش آهن (II) با پراکسید هیدروژن و تولید رادیکال هیدروکسیل بوده و از ایندوکسیل-β-گلوکوروزید (IBG) که از اختصاصی‌ترین شناساگرهای رادیکال هیدروکسیل می‌باشد، استفاده شده است. منحنی سینتیکی نورتابی شیمیایی CL ناشی از رادیکال هیدروکسیل نشان می‌دهد که افزودن DFO سبب کاهش سیگنال CL می‌شود که این موضوع بیانگر بازداری DFO از واکنش نورتابی IBG توسط روبش رادیکال هیدروکسیل در غلظت های پایین دارو می‌باشد. از طرفی دیگر در غلظت های بالای DFO خاصیت کی‌ لیت ‌کنندگی بسیار بالای آن با آهن سبب درگیرکردن تمام آهن موجود در سیستم می‌شود و علاوه بر روبش مستقیم رادیکال‌ها توسط روبنده به ایفای نقش می‌پردازد. این موضوع سبب کاهش بیشتری در سطح سیگنال CL می‌گردد.