سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

آق اغول طاقان – دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه دام، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشا
بهروز دستار – عضو هیأت علمی دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گ
محمود شمس شرق – عضو هیأت علمی دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گ
سید رضا هاشمی – دکتری فیزیولوژی طیور دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع

چکیده:

هدف این تحقیق بررسی اثر جنس، کاهش سطح پروتئین و افزودن سیاه دانه به جیره به منظور بهبود ماندگاری و کیفیت گوشت ران بود. ۳۳۶ قطعه جوجه گوشتی نر و ماده سویه راس ۳۰۸ در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل ۳×۲×۲ با دو جنس (نر و ماده)، دو سطح پروتئین (مقدار توصیه شده توسط NRC و ۹۰ درصد آن) و ۳ سطح سیاه دانه (صفر، ۱ و ۲ درصد) با ۴ تکرار مورد بررسی قرار گرفتند . پس از کشتار جوجه ها در ۴۲ روزگی، نمونه های ران چرخ شده و از نظر اکسیداسیون (TBA) ، درصد چربی، ظرفیت نگهداری آب و رطوبت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد میانگین میزان TBA در جنس ماده بطور معنی داری بالا تر از جنس نر بود (۰/۰۵>p) . کاهش سطح پروتئین جیره و افزودن ۲ درصد سیاه دانه باعث کاهش معنی دار وقوع اکسیداسیون در گوشت ران شد (۰/۰۵>p). درصد چربی گوشت ران در جنس نر بطور معنی داری بیشتر بود (۰/۰۵>p). با کاهش سطح پروتئین جیره و افزودن سیاه دانه به جیره تفاوت معنی داری در ظرفیت نگهداری آب گوشت ران مشاهده نشد (۰/۰۵>p). تفاوت معنی داری از لحاظ محتوای رطوبت گوشت ران بین تیمارها مشاهده نشد (۰/۰۵>p).