سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

پروانه تیشه زن – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات خرما و میوه های گرمسیری کشور
عزیز تراهی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات خرما و میوه های گرمسیری کشور
حیدرعلی کشکولی – استاد دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

خشکی یکی از مهمترین تنش های محیطی است که به صورت های مختلف، گیاه را تحت تأثیر قرار می دهد. اخیراَ گزارش های زیادی از اثرات خشکسالی بر رشد محصولات مختلف کشاورزی ازجمله نخل خرما منتشر شده است. خرمای رقم سایر یکی از محصولات استراتژیک ایران به ویژه استان خوزستان می باشد. به منظور بررسی اثرات خشکی بر رشد درخت، آزمایشی ۴ ساله در قالب بلوک های کامل تصادفی با ۶ تیمار و ۵ تکرار بر درختان ۱۵-۱۴ ساله خرما (رقم سایر) در اهواز انجام شد. تیمارها عبارت بودند از:۱) آبیاری در سراسر سال ۲) آبیاری در سراسر سال به جز مرحله استراحت گیاه ۳) آبیاری در سراسر سال به جز مرحله گرده افشانی ۴) آبیاری در سراسر سال به جز مرحله تشکیل میوه تا پایان کیمری ۵) استراحت گیاهآبیاری در سارسر سال به جز مرحله خارک ۶) آبیاری در ساسر سال به جز مرحله رطب و خرما. در پایان هر سال زراعی پس از برداشت محصول وتعیین عملکرد، ۹ شاخص رشد رویشی درخت، اندازه گیری شد. بهره وری مصرف آب هر تیمار در هکتار برآورد گردید. نتایج بدست آمده با نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل گشت. تجزیه واریانس داده ها نشان دهنده اختلاف معنی دار بین تیمارها در سطح ۵ درصد برای شاخص های عرض برگ و عرض برگچه و در سطح ۱ درصد برای تعداد برگچه و طول برگچه می باشد. شاخص طول خار و طول برگ نیز اگرچه اختلاف معنی داری را نشان ندادند ولی مقایسه میانگین داده ها با آزمون دانکن در سطح ۵ درصد، آن ها را در گروه های مختلفی قرار داد. تیمارها از نظر عملکرد اختلاف معنی داری نداشتند. تنش باعث افزایش طول خار نسبت به شاهد گشت. بر اساس نتایج حاصله، مرحله خارک کمترین حساسیت به خشکی را دارا است.