سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

عباس قنبری مالیدره – استادیار گروه زراعت واحد جویبار، دانشگاه آزاد اسلامی، جویبار-ایران
سید عباسعلی اندرخور – عضو هیت علمی بخش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
حمید رضا مبصر – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قایم شهر
مهدی باقی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

چکیده:

به منظور بررسی اثر تراکم کاشت بر صفات کمی و کیفی ارقام آفتابگردان در کشت تأخیری تحقیقی به صورت اسپلیت پلات در غالب طرح بلوک های کامل تصادفی با دو عامل ارقام و تراکم کاشت در چهار تکرار در سال ۱۳۸۹ در ساری به اجراء در آمد. ارقام (آذرگل، فرخ، لاکومکا، مستر) به عنوان عامل اصلی و سه تراکم ۱۰ و ۸ و ۶ بوته در متر مربع به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که در ارقام، عملکرد دانه در هکتار در سطح احتمال یک درصد معنی دار شد . به طوری که عملکرد دانه رقم فرخ در هکتار با ۳۵۰۰ کیلوگرم در هکتار بیشترین و رقم مستر با ۲۵۷۸ کیلوگرم در هکتار کمترین بود . درصد پوسته در سطح احتمال یک درصد معنی دار شد . ه بطوری که درصد پوسته رقم فرخ با ۴۰/۱۷ درصد بیشترین و رقم مستر با ۳۱/۷۷ درصد کمترین بود. در سطوح تراکم عملکرد بیولوژیک در هکتار و در تک بوته به ترتیب در سطح احتمال پنج و یک درصد معنی دار شدند . اگر چه عملکرد بیولوژیک در تک گیاه در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود با این وجود عملکرد بیولوژیک تک بوته در تراکم ۱۰ بوته در متر مربع با ۱۵۶/۷ گرم در متر مربع کمترین و در تراکم ۶ بوته در متر مربع بیشترین بود. درصد پوسته نیز در سطح پنج درصد معنی دار شد.