سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عباس قنبری مالیدره – استادیار گروه زراعت واحد جویبار، دانشگاه آزاد اسلامی، جویبار-ایران
سید عباسعلی اندرخور – عضو هیت علمی بخش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
حمید رضا مبصر – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قایم شهر
مهدی باقی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

چکیده:

به منظور بررسی اثر تراکم کاشت بر صفات کمی و کیفی ارقام آفتابگردان در کشت دو گانه بعد از برداشت گندم تحقیقی در ساری به صورت اسپلیت پلات در غالب طرح بلوک های کامل تصادفی با دو عامل ارقام و تراکم کاشت در چهار تکرار در سال ۱۳۸۹ به اجراء در آمد. ارقام (آذرگل، فرخ، لاکومکا، مستر) به عنوان عامل اصلی و سه تراکم ۱۰۰ و ۸۰ و ۶۰ هزار بوته در هکتار به عنوان عامل فرعی در نظر گ رفته شد. نتایج نشان داد که در ارقام عملکرد دانه در هکتار ، شاخص برداشت و درصد مغز در سطح احتمال یک درصد و عملکرد دانه در تک بوته در سطح احتمال پنج درصد معنی دار شدند. به طوری که عملکرد دانه رقم فرخ در هکتار و تک بوته به ترتیب با ۳۵۰۰ کیلوگرم در هکتار و ۴۵/۷۵ گرم در بوته بیشترین و رقم مستر با ۲۵۷۸ کیلوگرم در هکتار و ۳۳/۴۴ گرم در بوته کمترین بود. شاخص برداشت رقم فرخ با ۲۴/۰۸ درصد بیشترین و درصد بیشترین و ۱۸/۱۷ درصد کمترین بود. درصد مغز رقم مستر با ۶۸/۲۲ درصد بیشترین و رقم فرخ با ۵۹/۸۲ درصد کمترین بود. درصد مغز، شاخص برداشت و وزن هزار دانه در سطوح تراکم در سطح احتمال پنج درصد معنی دار بودند. به طوری که تراکم ۶۰ هزار بوته به ترتیب با ۲۱/۵۹ درصد ، ۶۵/۳۲ درصد و ۷۶/۶۳ گرم بیشترین بود . درصد روغن در سطوح اثر متقابل در سطح احتمال پنج درصد معنی دار شد . ه بطوری که بیشترین درصد روغن در تیمار رقم مستر و تراکم ۸۰ هزار بوته در متر مربع با ۶۴ درصد و کمترین در رقم لاکومکا با تراکم ۱۰۰ هزار بوته در متر مربع با ۵۵ درصد روغن بدست آمد.