سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای جنگلها و محیط زیست ضامن توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

اسماعیل خسروپور – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه تهران
مازیار حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه تهران
سیدانور حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه تهران
علی اکبر ردایی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه تهران

چکیده:

جنگل های زاگرس جزء جنگلهای حفاظتی – حمایتی می باشد و مشخصه های کمی و کیفی درختان در بخش های حفاظتی – حمایتی و بخش قابل بهره برداری با یکدیگر متفاوت می باشد . با هدف مقایسه این دوبخش جنگلهای زاگرس شمالی با یکدیگر ، سامانه عرفی روستای هواره خول با مساحت ۳۴۷ هکتار جنگل انتخاب شد و تعداد ۱۱۰ قطعه نمونه ۱۰ آر به روش سیستماتیک- تصادفی با شبکه آماربرداری به ابعاد۱۰۰×۱۵۰ متر پیاده شد . در هر قطعهنمونه مشخصه های گونه درختی ، قطر برابر سینه و ارتفاع ۲ درخت شاهد آماربرداری گردید . از نرم آفزارSPSS جهت آنالیز داد ها استفاده شد . از آزمونDUNCAN و تجزیه واریانس یک عامله جهت بررسی معنی دار بودن اختلاف میانگین ها با سطح اطمینان ۹۵ درصد استفاده شد . نتایج نشان داد که ۲۲ درصد از جنگلهای مورد مطالعه در بخش حفاظتی – حمایتی و ۲۱ درصد در طبقات ارتفاعی زیر ۲ متر می باشد و بیشترین میانگین قطر برابر سینه در بخش حفاظتی – حمایتی۱۱/۹ سانتیمتر ) و کلاسه ارتفاعی زیر ۲ متر۱۱/۸ سانتیمتر ) می باشد . نتایج آزمونANOVA و TUKEY HSD و DUNCAN نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین قطر برابر سینه در بخش حفاظتی – حمایتی و قابل بهره برداری و کلاسه های ارتفاعی درختان این جنگل می باشد . میانگین قطر برابر سینه در بخش حفاظتی – حمایتی بیشتر از بخش قابل بهره برداری بوده است . در بخش حفاظتی- حمایتی گلازنی اجرا می گردد و پیشنهاد می گردد که جهت بهبود وضع جنگل های این قسمت از کشور در بخش حفاظتی- حمایتی گلازنی صورت نگیرد و جهت تقویت این بخش جنگل زادآوری دانه زاد و جنگلکاری با گونه های بومی اجرا گردد و جهت وابستگی کمتر ساکنین جنگل به منابع جنگلی اشتغال زایی با استفاده از طرح های زنبور داری و بهره برداری از محصولات فرعی با ایجاد تعاونی های محلی در الویت قرار گیرد