سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عاطفه عامری سیاهویی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
علی تهرانی فر – دانشیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
محمود شور – استادیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
غلامحسین داوری نژاد – دانشیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

این تحقیق با هدف بررسی تاثیر بستر کشت ورقم بر خصوصیات بیوشیمیایی و عملکرد توت فرنگی در سیستم کشت بدون خاک به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تیمار های آزمایش شامل سه رقم توت فرنگی (کامارزا، ماراک، سلوا) و شش بستر کشت (پوست برنج (M1)، ضایعات هرس چنار (M2)، ۵۰% کوکوپیت: ۵۰% پرلایت (M3)، ۵% ورمی کمپوست: ۴۵ % پرلایت: ۵۰ % کوکوپیت (M4) 15% کمپوست: ۴۰ % پرلایت: ۴۵% کوکوپیت (M5) 25% ورمی کمپوست، ۳۵ % پرلایت، ۴۰ % کوکوپیت (M6) بود. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر متقابل بستر کشت حاوی ۱۵ % ورمی کمپوست و رقم کامارزا دارای میوه هایی با بالاترین مقدار رنگریزه آنتوسیانین بودند. رقم سلوا در بستر کشت حاوی ۵% ورمی کمپوست دارای بالاترین میزان TSS، و نیز این رقم در بستر کشت حاوی ۱۵% ورمی کمپوست دارای بالاترین مقدار ویتامین ث بود. رقم کامارزا در بستر کشت محتوی ۵ % ورمی کمپوست دارای بالاترین میزان اسیدیته قابل تیتراسیون بود. اثرات متقابل بستر M4 و رقم کامارزا همچنین M2 و رقم سلوا دارای بالاترین pH آب میوه بودند.