سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عاطفه عامری سیاهویی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
علی تهرانی فر – دانشیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
محمود شور – استادیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
غلامحسین داوری نژاد – دانشیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر بستر کشت ورقم بر خصوصیات رشدی توت فرنگی، آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تیمار های آزمایش شامل سه رقم توت فرنگی (کامارزا، ماراک، سلوا)و شش بستر کشت (پوست برنج (M1) ، ضایعات هرس چنار (M2) و ۵۰% کوکوپیت: ۵۰% پرلایت (M3) و ۵% ورمی کمپوست: ۴۵ % پرلایت: ۵۰ % کوکوپیت (M4) و ۱۵% ورمی کمپوست: ۴۰ % پرلایت : ۴۵ % کوکوپیت (M5) و ۲۵% ورمی کمپوست، ۳۵ % پرلایت، ۴۰ % کوکوپیت (M6) بود. نتایج آزمایش نشان داد که بستر پوست برنج کوتاهترین مدت زمان را از کاشت تا زمان ظهور گل داشت. بستر حاوی ۲۵ %ورمی کمپوست بالاترین میزان بیوماس و تعداد رانر را داشتند. بستر حاوی ۱۵ %ورمی کمپوست بالاترین عملکرد را داشت. رقم ماراک بالاترین عملکرد و بیوماس را داشت. رقم سلوا کوتاهترین مدت زمان را از کاشت تا زمان ظهور داشت. رقم کامارزا بالاترین میزان تعداد رانر، طول دمبرگ و سطح برگ را داشتند.