سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناختی کودک و نوجوان

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

بهرام پیمان نیا – دانشجوی کارشناسی روانشناسی کودکان استثنایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد

چکیده:

پژوهش حاضر به منظور بررسی میزان اثربخشی آموزشی مهارتهای اجتماعی بر رفتار سازگارانه کودک عقب مانده خفیف انجام شده است. پژوهش انجام شده از نوع مطالعه موردی ABAB) می باشد و آزمودنی ما یک دختر جوان با سن ۲۲ ساله و ۸ماهه است. که بر پایه آزمون هوش وکسلر بزرگسالان هوشبهری معادل ۵۸ تا ۶۲ دارد که، عقب ماندگی ذهنی خفیف تشخیصداده شده است و دارای سطوح سازگاری پایین در خرده مقیاس مهارتهایزندگی روز مره ومهارت اجتماعی شدن مقیاس واینلند با نمره خام ۶۹ در گروه سنی ۲۰ الی ۲۵ سالگی معادل بهره اجتماعی ۳/۴ سالگی می باشد. سپسآموزش مهارت اجتماعی بمدت ۲ماه در ۱۵ جلسه آموزشی برای آزمودنی اجرا شد. و در پایان دوره آموزش آزمودنی دوباره به کمک ابزارهای یاد شده ارزیابی شد. داده های بدست آمده نشان می دهد که آزمودنی پس از پایان جلسات آموزشی بهبود معنا داری را در زمینه رفتار سازگارانه مورد نظر آزمونگر (مجموعه مهارتهای زندگی روزمره و مهارت اجتماعی شدن) پیدا کرده است بررسی پیگیری نیز نشان داد که بهبود بدست آمده از اموزش ، ۲ماه پس از پایان آموزش همچنان حفظ شده است.