سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی علوم شناختی در تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

فاطمه السادات نوری – کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیق
نجمه نسیمی فر – دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهو
منیره مهدی پور – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیق

چکیده:

بسیاری از کودکان با مشکلات یادیگری در مدرسه روبه رو هستند. و این امر گاهی به شکست تحصیلی، تکرار یک درس، کلاس درس و یا حتی ترک تحصیل منتهی می شود. در بین دانش آموزانی که مشکل یادگیری دارند، کسانی در گروه روان شناختی اختلالات ویژه یادگیری طبقه بندی می شوند. این گونه کودکان از نظر هوشی عقب مانده نیستند، اما در یادگیری برخی از موارد درسی یا درک برخی مفاهیم آموزشی با مشکل جدی مواجه هستند. یکی از نظریه های مربوط به این دسته از کودکان به تفاوت قابل ملاحظه بین ظرفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی اشاره دارد، بدین معنی که بر اساس آزمون های هوشی انجام شده از دانش آموز، انتظار می رود که او از عهده یادگیری دروس و انجام تکالیف درسی پی بینی شده به خوبی برآید، اما نظرات حاصل از پیشرفت تحصیلی وی گویای حقیقت دیگری است. مشکل تشخیص این افراد از کسانی که به علل دیگر از جمله شرایط نامطلوب محیط یادگیری، نداشتن انگیزه یادیگری، تدریس نامناسب تعلیم دهندگان با شکست تحصیلی روبه رو هستند، همیشه وجود داشته است (افروز، ۱۳۸۵).