سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نوزدهمین همایش سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مجید طبخ پزسرابی – دانشجوی کارشناسی ارشد ساخت و تولید، دانشگاه تربیت مدرس
امیرحسین بهروش – دانشیار ساخت و تولید، دانشگاه تربیت مدرس
پیمان شاهی – دانشجوی دکتری ساخت و تولید، دانشگاه تربیت مدرس
سیدیاسر دریاباری – دانشجوی کارشناسی ارشد ساخت و تولید، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

با توجه به روند رو به رشد مصرف کامپوزیت های چوب -پلاستیک، بازیافت و برگشت دوباره این محصولات به چرخه تولید از دو نقطه نظر اقتصادی و زیست محیطی حائز اهمیت خواهد بود.هدف از این تحقیق بررسی قابلیت بازیافت این نوع از کامپوزیت ها با ماتریس پلیمری از جنس پلی اتیلن چگالی بالا ۱ از نقطه نظر تغییرات خواص فیزیکی و مکانیکی می باشد. تفاوت متغیرهایفرایندی از دیگر موارد پراخته شده در این تحقیق است. نمونه های کامپوزیتی بصورت پروفیل های استوانه ای شکل می باشند که از فرایند اکستروژن برای تولید آنها استفاده گردیده است. در این تحقیق کامپوزیت ها تا دو مرحله بازیافت شده اند و به سه دسته بازیافت نشده، یکبار بازیافتی و دوبار بازیافتی تقسیم گردیده اند. نتایج بدست آمده نشان دهنده کاهش در میزان استحکام خمشی و سفتی نمونه های بازیافتی بوده که از جمله معایب بازیافت این محصولات می باشد. از طرفی دیگر بازیافت این کامپوزیت ها باعث کاهش فشار وارد بر دای، افزایش دبی خروجی و کاهش میزان جذب آب کامپوزیت های بازیافت شده گردیده است. نتایج حاصله از این تحقیق، تولید کننده را با در نظر گرفتن دو معیار همزمان کاربرد و هزینه، در انتخاب استفاده یا عدم استفاده از بازیافت برای تولید کامپوزیت چوب پلاستیک یاری خواهد کرد.