سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

هادی حسین آبادی – مدرس گروه علوم دامی دانشگاه پیام نور واحد جوین سبزوار
صادق کریم زاده – عضو هیئت علمی گروه علوم دامی موسسه آموزش عالی رودکی تنکابن
سید ناصر موسوی – عضو هیئت علمی گروه علوم دامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین
هوشنگ لطف الهیان – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

چکیده:

این آزمایش به منظور بررسی اثر مکمل امولسیفیه کننده بر قابلیت دسترسی انرژی و قابلیت هضم منابع مختلف چربی در جوجه های گوشتی انجام شد. تعداد ۱۹۲ قطعه جوجه گوشتی جنس نر سویه آرین بهصورت فاکتوریل ۲×۴ در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با ۸ تیمار و ۴ تکرار و ۶ قطعه جوجه در هر تکرار به قفس های باتری اختصاص یافتند . تیمارها شامل جیره پایه بدون منبع چربی و جیره پایه به اضافه ۱۰ درصد از منابع مختلف چربی (روغن خام سویا، اسید چرب سویا و پسماند فرایند روغن سویا) که هر کدام از این جیره ها با امولیسیفیه کننده ( ۲۰۰ppm مکمل آویلاک) و بدون امولیسیف ه ی کننده بودند. این آزمایش شامل تعیین انرژی قابل متابولیسم ظاهری تصحیح شده برای ازت (AMEn) و قابلیت هضم منابع چربی در دوره های سنی ۱۴-۱۰ و ۳۲-۲۸ روزگی بود. نتایج این تحقیق نشان داد که جیره های حاوی منابع مختلف چربی از لحاظ انرژی قابل متابولیسم ظاهری تفاوت معنی داری نداشتند.افزودن امولسیفیه کننده سبب کاهش انرژی قابل متابولیسم ظاهری جیره در سن ۱۴-۱۰ روزگی شد اما در سن ۳۲-۲۸ روزگی افزودن امولسیفیه کننده تاثیر معنی داری بر انرژی قابل متابولیسم ظاهری جیره نداشت. در هر دو دوره بیشترین قابلیت هضم چربی مربوط به روغن خام و کمترین قابلیت هضم چربی مربوط به پسماند چربی بود (۰/۰۵>P). افزودن امولسیفیه کننده سبب کاهش قابلیت هضم منابع چربی جیره در ۱۴-۱۰ روزگی شد با این حال درسن ۳۲-۲۸ روزگی، افزودن مکمل امولسیفیه کننده تاثیر معنی داری بر قابلیت هضم منابع چربی نداشت.