سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

اشرف مظفری غربا – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید
مجید فکری – استادیار گروه خاکشناسی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان،
مجید محمودآبادی – استادیار گروه خاکشناسی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان،
هرمزد نقوی – استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی کرمان، ایران

چکیده:

کمبود یا سمیت عناصر فلزی در خاک تنها به دلیل مقادیر قابل جذب کم یا زیاد از حد این عناصر در خاک نمیباشد،بلکه متاثر از طبیعت و ویژگیهای خاک نیز میباشد. در این مقاله سعی شده است که به بررسی تاثیر آهک و ماده آلیخاک بر میزان روی قابل دسترس پرداخته شود، ابتدا نمونههای خاک با آهک در سه سطح صفر، ۵ و ۵۵ درصد و ماده آلی در سه سطح بدون ماده آلی، ۴ درصد کود مرغی و ۴ درصد پودر یونجه تیمار شدند. برای رسیدن نمونههای خاک مورد مطالعه به شرایط پایدار نمونههای خاک به مدت ۶ هفته درظرفهای پلاستیکی در شرایط گلخانه در دمای۵±۳۰ درجه سانتیگراد و در رطوبت ظرفیت زراعی نگهداری شدند. بعد از زمان فوق نمونهها با عنصر روی از منبع سولفات روی ( ZnSO4.7H2O ( در دو سطح صفر و ۵۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم تیمار شدند. ۵۶ روز پس از اضافه شدن عنصر روی، نمونه های خاک برای اندازهگیری روی قابل دسترس بوسیله ۰/۰۵ مول EDTA در۶ pH= عصارهگیری شدند. روی قابل دسترس گیاه به طور معنیداری درسطحα =۰/۰۵ با افزایش درصد آهک، کاهش یافت، که این کاهش در سطوح بالاتر آهک بیشتر بود. در نمونههای خاک تیمار شده با ماده آلی و آهک میزان کاهش روی قابل استفاده گیاه کمتر از مقدار آن در نمونههای خاک تیمار شده با آهک و بدون ماده آلی بود، که بیانگر اهمیت ماده آلی در خاکهای آهکی از نظر افزایش میزان روی قابل استفاده گیاه میباشد