سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی عمران و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد صفری – کارشناسی ارشد زلزله ، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین
سیدعلی حاج سیدتقیا – استادیاردانشگاه آزاداسلامی قزوین

چکیده:

خطر ضربه در پلها و ساختمانها میتواند اثرات خطرناک کوچک و بزرگی ایجاد کند که موجب فروپاشی کلی یا بخشی از سازه خواهد شد . تجربه زلزلههای گذشته نشان میدهد ساختمانهایی که در مجاورت هم هستند درهنگام زلزله بر اثر ضربه به یکدیگر دچار آسیب میشوند که دلیل آن تفاوت بینپارامترهای دینامیکی دو سازه میباشد. دراین تحقیق سازه های فولادی ۱و ۵ و ۱۱ طبقه درقالب چند مدل مختلف بررسی شده و تحت تحلیل تاریخچه زمانیغیرخطی نتایج راستی آزمایی گردیده است .برای مدلسازی ضربه از المان GAP در تراز کف طبقات استفاده شده است . نتایج نشان دهنده این واقعیت هستند که نیروی ضربهای که بوجود میآید نقش بهسزایی برای انتقال سازه از ناحیه الاستیک به پلاستیک دارد که باعث تغییر در سطح عملکرد سازه می- شود . نتایج این تحقیق نشان میدهد مقدار مجازی که آیین نامه ۲۰۱۱ برای در زبین دو ساختمان ارائه میدهد نمی تواند کافی باشد و در برخی موارد هم محافظه کارانه است بنابراین الزام تحلیل ضربه در طراحیهای آینده مشهود است