سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی و ششمین همایش مشترک انجمن مهندسی متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی شفیعی حق شناس – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد جوشکاری دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مهدی گودرزی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد شناسایی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
رضا تقی آبادی – عضو هیئت علمی دانشگاه بین المللی امام خمینی
وحید ابویی – مرکز تحقیقات مواد شرکت ساپکو

چکیده:

عنصر آهن به عنوان مهمترین و متداولترین ناخالصی موجود در آلیاژهای آلومینیم مطرح است. در غیاب عناصر بهساز، این عنصر در آلیاژهای ریختگیAl-Siبه صورت ترکیبات بین فلزی غنی از آهنβ-Al5FeSi در زمینه رسوب مینماید. وجود صفحات فاز بتا در زمینه از یک سو موجب افزایش سختی و از سوی دیگر موجب افت شدید خواص کششی آلیاژ به ویژه انعطاف پذیری و چقرمگی میگردد. دراین تحقیق تاثیر افزودن عناصر بهساز استرانسیم، کلسیم و منگنز بر مقاومت سایشی آلیاژ هیپویوتکتیک ۳۵۶ آلومینیم مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصله نشان میدهد که نمونههای بهسازی شده توسطمنگنز بهترین خواص سایشی را در بین نمونههای مورد بررسی ارائه مینمایند. میزان بهبود خواص سایشی آلیاژ ۳۵۶ حاوی۱/۲درصد آهن پس از بهسازی توسط منگنز، استرانسیم و کلسیم به ترتیب حدود ۴۵ ۳۷و ۳۱ درصد است. بهبود خواص سایشی آلیاژ در اثر بهسازی عمدتا ناشی از تغییر مورفولوژی فازهای مخرب موجود در ریزساختار، بالاخص صفحات فاز بتا در زمینه است