سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مسعود سامیان – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه بوعلی سینا همدان
محمد خلیلی – رئیس اداره آموزش ، ترویج و مشارکت های مردمی اداره کل منابع طبیعی و آبخی

چکیده:

امروزه گردشگری به عنوان یکی از صنایع، از بخشهای اقتصادی با رشد بسیار بالا در جهان، بخصوص در کشورهای درحال توسعه است تا آنجا که می‌توان به جرات ادعا نمود که گردشگری و اقتصاد توریسم در حال تبدیل شدن به یکی از ارکان اقتصاد تجاری جهان است به نحوی که بسیاری از کارگزاران توسعه از توریسم به عنوان رکن اصلی توسعه پایدار یاد می‏کنند. که اگرچه گردشگری به عنوان یکی از راههای بهبود اقتصاد کشور و رفاه اجتماعی دیده شده است، اما اگر این توسعه با دقت عملی نشود مشکلاتی را به همراه خواهد داشت. توسعه گردشگری باید همراه با پایداری باشد تا منجر به پایداری محیط‌زیست شده و حفظ آن را تضمین کند. لذا اگر توسعه گردشگری بدون برنامه ریزی و در نظر گرفتن جوانب زیست محیطی آن توسعه یابد باعث ایجاد مشکلات متعددی بر زیست محیط و مناظر طبیعی جامع میزبان می گردد . در این پژوهش به ارزیابی اثرات گردشگری بر محیط زیست جامعه میزبان در روستای ورکانه شهرستان همدان پرداخته شده است . در این مطالعه سعی شده است تا با استفاده از تحلیل و مقایسه نظرات ۴۰ نفر از مسئولین و صاحب نظران فعالیت های توسعه روستایی و متخصصین محیط زیست و همچنین افراد جامعه میزبان و با به کار گیری روش مصاحبه نیمه ساختارمند از درون داده های مختلف به اکتشاف راهکارها و راه حل های جدید توسعه توریسم با تاکید بر حفظ محیط زیست دست یابیم. روش تحلیل داده های حاصل از مصاحبه تحلیل محتوا از نوع تلخیصی بوده است . نتایج بررسی در روستای مورد نظر حاکی از آن است که گردشگری روستایی به حفاظت از محیط زیست توجه زیادی نداشته و در مواری چندی باعث تخریب و آسیب رساندن به محیط زیست گشته است .