سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بیتا اسکویی – موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال
لیلا یاری – موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال
عباس زراعیان – موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال

چکیده:

یونجه مهمترین گیاه علوفه ای در ایران بوده که بعد از سال اول کشت نسبت به اغلب تنش های محیط همانند شوری و خشکی مقاومت نشان می دهدو به طور کلی حساسیت گیاه یونجه به تنش های محیطی د سال اول کشت و به ویژه در مراحل جوانه زنی و گیاهچه ای می باشد و بدیهی است، رقمی که بتواند در سال اول عملکرد و تظاهر مطلوبی نسبت به تنش های محیطی از خود نشان دهد، در سال بعد نیز به همان ترتیب نسبت به تنش ها مقاومت نشان خواهد دهد. به منظور بررسی مقاومت به دو تنش خشکی و شوری د رمرحله جوانه زنی، بذور ۱۶ اکوتیپ شناخته شده مختلف مشور ( عمدتا مناطق سردسیری) در دو محیط کلرید سدیم (NaCl) و پلی اتیلن گلیکول (PEG6000) مورد آزمایش قرار گرفتند. این بررسی در دو آزمایش جداگانه صورت پذیرفت. هر آژمایش به صورت طرح فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با چهار تکرار در سال ۱۳۸۶ دردانشگاه آزاد اسلامی با پتانسیل های مختلف در شش سطح در نظر گرفته شد. پتانسیل های اسمزی مختلف B1 تا B2 به ترتیب ۰/-۱ و ۰/۳- و ۰/۵- و ۰/۷- و ۰/۹- مگا پاسکال و آب مقطر به عنوان شاهد بود. نتایج حاصله بدین ترتیب بود که اثر متقابل زیادی بین اکوتیپ و پتانسیل اسمزی دیده شد، صفت تعداد بذور جوانه زنی یا درصد جوانه زنی کمتر تحت تاثیر افزایش پتانسیل اسمزی (تا ۹-بار) قرار گرفت ولی صفات طول ساقه چه و ریشه چه به ترتیب کاهش بیشتری نشان دادند. بنابراین دو صفت اخیر و به ویژه طول ساقه چه معیار قابل قبول تری برای گزینش می باشد. اکوتیپ های حکم آباد، قره قوزلو و لیلان حمید حساس ترین اکوتیپ ها نسبت به نقش خشکی و شوری بودند.