سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

ندا اوژن – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا
رضا ضرغامی – عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات بیوتکنولوژی- کرج
میثم اویسی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا
محسن طریق الاسلامی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا

چکیده:

به منظور بررسی اثرات هورمون های رشدی بر پارامترهای جوانه زنی و رشد گیاهچه های گندم تحت تنش شوری، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کاملاً تصادفی در ۴ تکرار در سال ۱۳۹۰ انجام شد. در این آزمایش فاکتور اول تنش شوری در ۴ سطح ( ۳/۸۷ و ۵/۹۵ و ۱۰/۲۵ و ۱۲/۸۷ دسی زیمنس) و فاکتور دوم در ۴ سطح هورمونی ( شاهد ، GA3 (GA3+Kinitin(150mg/litr) ،Kinitin(150mg/litr) ،(۱۵۰mg/litr) مورد بررسی قرار گرفته شد . رقم مورد بررسی دراین آزمایش رقم بهاره ارگ که مقاوم به شوری می باشد بود . پس از تجزیه آماری صفات بررسی شده در مرحله جوانه زنی و رشد گیاهچه ها، مشاهده شد که با افزایش شوری درصد جوانه زنی و تعداد کلئوریز، طول کلئوپتیل و طول کلئوریز، وزن خشک کلئوپتیل، کلئوریز، گیاهچه به شدت کاهش یافت. افزایش میزان اسید جیبرلیک باعث افزایش درصد جوانه زنی و تعداد کلئوریز، طول کلئوپتیل و طول کلئوریز، وزن خشک کلئوپتیل، کلئوریز در سطح مختلف شوری شد . مشاهده شد که با استفاده هورمون کینتین درصد جوانه زنی و تعداد کلئوریز، طول کلئوپتیل و طول کلئوریز، وزن خشک کلئوپتیل، کلئوریزو گیاهچه کاهش گردید . اثرات متقابل بین هورمون های رشدی و سطوح شوری در تمامی صفات به غیر از درصد جوانه زنی و بذور خراب معنی دار گردید. با استفاده از ت نایج این پژوهش و توسعه تحقیقات در ارتباط با بررسی اثرات برون زای (تیمارهای هورمونی) تنظیم کننده های رشدی، می توان درک بهتری در زمینه مکانیسم های فیزیولوژیکی تحمل گیاهان به تنش های محیطی به دست آورد.