سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ملک کیانی – معاون فنی حوزه معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
خدابخش نارویی – رئیس گروه بهداشت محیط و حرفه ای حوزه معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشک
عبدالرزاق پاکنژاد – رئیس گروه بهداشت محیط و حرفه ای حوزه معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشک
محمد رخشانی – کارشناس گروه بهداشت محیط و حرفه ای حوزه معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پ

چکیده:

حوادث که به صورت ناگهانی اتفاق می افتد مشکلاتی را در پی دارند در صورت عدم آمادگی کافی خسارت جبران ناپذیری بر پیکره محیط به جای میگذارد : بلایای طبیعی از قبیل طوفان، سیل ، خشکسالی، آتشفشان و زلزله همه ساله موجب مرگ هزاران انسان ، وارد آمدن خسارات عظیم به دارایی ها در سراسر کره زمین و بی خانمانی و آواره شدن و نابودی کسب و کار ، ده ها هزار نفر می شوند. بر اساس آمار منتشره بین سالهای ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۵ میلادی بطور متوسط هر سال ۲۶۶ مورد بلای طبیعی رخ داده است . بلایای طبیعی عبارت است از رخداد واقعهایی که منجر به خسارت و نابسامانی اقتصادی و مرگ و میر و کاهش سطح خدمات بهداشتی گرددو بطوریکه نیاز به در خواست کمک از منابع غیر محلی باشد. استان سیستانو بلوچستان با توجه به نوع اقلیم در شمال و جنوب در معرض آسیب بوده بطوری که باد ۱۲۰ روزه سیستان در شمال و پدیده مانسون در بلوچستان هر ساله خسارت زیادی به جا می گذارند. هدف از این مطالعه بررسی طوفان گونو و پیامدهای آن در استانسیستان وبلوچستان بود. جهت انجام این تحقیق مکاتبه با سازمانها و ادارات مختلف ( بهداشت و درمان – راه- کشا ورزی – آب و ….) و جمع آوری اطلاعات و عملکرد سازمان های دیگر تجزیه و تحلیل اطلاعات و دادهها ، حضور میدانی و مشاهده از نزدیک ( قبل ، در حین و بعد از بحران ) ، بررسی نقاط ضعف ، قوت و تدوین درس آموخته ها دنبال شد . نتایج این بررسی نشان داد که بیشترین خسارت در منطقه بلوچستان مربوط به بخش آب و کشاورزی و……. علی رغم خرابی شبکه های آب رسانی آب شرب ، و پراکندگی آبهای راکد در منطقه مناطق روستای اپیدمی بیماریهای بومی منطقه از قبیل مالاریا، التور اتفاق نیفتاده است. در این بررسی مشخص شد آمادگی قبل از وقوع حادثه به میزان زیادی از اثرات نامطلئب می کاهدو نیاز به وجود برنامه بلایا برای هر ارگانی از اهمیت فوق العاده ای برخوردا است . با توجه به اینکه پیامد اکثر بلایا بیماریهای مختلف می باشد به دلیل آمادگی در بخش بهداشت و همکاری بین بخشی ادارات در بخش های آب و فاضلاب ، صدا وسیما و …. مشارکت مردمی و مدیریت صحیح بحران گونو شیوع بیماریهای واگیر داردر استان اتفاق نیفتاد. در سال ۸۶ حتی یک مورد بروز وبا مشاهده نگردیده و میزان شیوع بیماری مالاریا نیز نسبت به سال گذشته افزایش پیدا نکرد و تلفات انسانی به حداقل رسید.