سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش فناوریهای پالایش در محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

سپیده قادری – کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
حمید طاووسی –
مجتبی جلیلی –

چکیده:

واحدهای کلرالکالی که با فرایند جیوه فعالیت می کنند سبب الودگی های محیط زیست به جیوه می شوند صنعت کلرالکالی به عنوان عمده ترین منبع رهاسازی جیوه به محیط زیست معرفی شده است به این دلیل طی دومین نشت کمیته مذاکرات بین الدولی ممنوعیت الزام اور جیوه که بهمن ماه ۱۳۸۹ در چیبای ژاپن برگزار شد مقرر گردید که تمام کشورها طی یک اقدام ملی با تعیین زمان مشخص اقدام به تغییر فرایند یا برچیدن واحدهای کلرالکالی نمایند. واحدهای کلرالکالی که با سلهای جیوه کار می کنند سبب الودگی هوا با انتشار جیوه به جو الودگی خاک با تولید پسماندهای جامد الودگی آب و جانداران ابزی با پساب خروجی و الودگی محصولات می گردند. البته هنوز استاندارد مشخص در زمینه حد مجاز جیوه در محیط زیست اب و هوا و خاک منتشر نشده است ولی آنچه مشخص است جیوه یک عنصر سمی است و پتانسیل تجمع زیستی بالایی دارد و مشکلات جسمی وخیمی از قبیل بیماری میناماتا را ایجاد می کند. درحال حاضر مصرف جیوه پتروشیمی بندرامام حدود ۳۰ تن در سال می باشد که از منابع خارجی تامین می شود طرح تغییر فرایند واحدکلرالکالی بندر امام از روش جیوه ای به روش غشایی تصویب شده و براورد شده است که تا سال ۱۳۹۲ جیوه به کلی از فرایند تولید حذف گردد. واحد کلرالکالی پتروشیمی بندر امام اقداماتی در راستای کاهش اتلاف جیوه انجام داده اند که دراین مقاله به آنها پرداخته شده است.