سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس اقتصاد شهری ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمدرضا ناهیدی – دکترای اقتصاد، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
فرزانه کیاور – کارشناس ارشد علوم اقتصادی، مدرس دانشگاه

چکیده:

ایران در دهه های گذشته از سویی متأثر از پدیده ی شهرنشینی شتابان بوده و از سو یی دیگر، به دلیل برخورداری ازمنابع فراوان انرژی، رشد فزاینده ای در مصرف انرژی (به ویژه سوخت فسیلی) تجربه کرده است. این دو عامل، به همراه پایین بودن سطح تکنولوژی دوستدار محیط زیست، کشور را با مسایل زیست محیطی رو به رو کرده است. از این رو، بررسی وضعیت مصرف انرژی، آلودگی هوا و تطور شهرنشینی در طی رشد اقتصادی، حایز اهمیت است. در این راستا، در مطالعه حاضر سعی بر آن است تا به بررسی اثرات زیست محیطی شهرنشینی، هدفمند کردن یارانه ها و توسعه اقتصاد ش هری براساس الگوی اقتصادسنجی خودبازگشتی با وقفه های توزیعیARDL)برای دوره ۸۷ -۸۰ به صورت فصلی برای شهرستان تبریز بپردازیم. آمار و اطلاعات مورد نیاز از اداره محیط زیست استان آذربایجان شرقی، سازمان آمار ایران و ترازنامه انرژی سال ۸۷ استخراج شده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که رابطه افزایش شهرنشینی و توسعه اقتصادی شهر تبریز با تخریب محیط زیست مثبتو معنیدار است و هدفمند کردن یارانهها در بلند مدت میتواند کمک شایانی به کاهش تخریب محیط زیست نماید . البته با مقایسه ضرایب هویداست تأثیر مثبتی که رشد اقتصادی و افزایش جمعیت شهرنشینی بر تخریب محیط زیست دارند فقط باهدفمند کردن یارانه های انرژی در شهر تبریز قابل جبران نمی باشد و باید به فکر تمهیدات و راهکارهای دیگری نیز بود . در آخر مقاله به ارائه پیشنهادات سیاستی متناسب با نتیجه تحقیق پرداخته شده است