سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

البرز حاجیان نیا – استادیار، دانشکده عمران واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی
فرزانه بهارلوئی – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشکده عمران واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:

بیش از ۸۰ درصد شهرهای کشور ما برروی سفره های آبرفتی بنا شده اند و همین مسئله میتواند ریسک آلودگی آبهای زیرمینی ناشی از نشت فاضلاب را افزایش دهد، لذا حفظ و بهسازی سیستم جمع آوری فاضلاب در ایران اهمیت فراوانی دارد. خوردگی و تغییر شکل سطح مقطع لوله دو مورد از اصلی ترین عوامل ایجاد عدم آببندی در سیستم جمع آوری فاضلاب می باشند. عدم آببندی سیستم جمع آوری فاضلاب با توجه به شرایط هیدروژئولوژیکی موجود، در بسیاری از موارد همراه با شسته شدن خاک اطراف و نشت فاضلاب به خارج و درنتیجه آلودگی خاک و آب زیرزمینی است. سهم اصلی ناخالصی فاضلاب شهری مربوط به وجود مواد آلی ست. در صورت نشت فاضلاب و آلودگی آبهای زیرزمینی با آلاینده های آلی سلامت جوامع انسانی به شدت تحت تاثیر قرار می گیرد، چراکه این ترکیبات در طی فرآیند کلر زنی در واحد گندزدایی تصفیه خانه های آب شرب وارد واکنش با کلر شده و ترکیبات سمی و سرطانزا تولید می کنند. روش های مرسوم حفظ و نگهداری سیستم جمع آوری فاضلاب غالبا با هزینه های اجرایی قابل ملاحظه ای همراه است. با استفاده از ژئوممبران ها در ساختار سیستم جمع آوری فاضلاب شهری میتوان این هزینه ها را تا حد زیادی کاهش داد. ژئوممبران ها از جمله پوشش های نفوذناپذیر و بسیار مقاوم در برابر عوامل شیمیایی خورنده هستند و بر خلاف اکثر پوشش های صنعتی جلبک و خزه توانایی رشد بر سطح ژئوممبران ها را نخواهند داشت. همچنین این پوششها دارای انعطاف پذیری مطلوب در برابر تنش های وارده در اثر نیروهای دینامیکی همچون زلزله و نشست های نامتقارن اند. در نهایت می توان بیان داشت که استفاده از ژئوممبران ها باعث افزایش ضریب ایمنی سیستم جمعآوری فاضلاب و عمر مفید شبکه می گردد.