سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمدرضا بوربوری – دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
محمدمهدی طهرانی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات آب و خاک
داود ارادتمنداصلی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

چکیده:

به منظور بررسی اثرات روشهای مختلف کود دهی آهن و مس بر عملکرد کمی و کیفی گندم، آزما یش ی گلدانی در سال ۱۳۸۷ به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار در گلخانه مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد واحد ساوه به اجرا در آمد. فاکتورهای آزمایش ی شامل ۳ سطح مصرف خاکی آهن و مس و ۲ سطح مصرف محلول پاشی این دو عنصر بوده است. نتایج کاربرد هیچکدام از تیمارها بر روی درصد پروتئین و تعداد پنجه اثر معنی داری را نشان نداد . مصرف خاک ی کود آهن موجب افزایش معنی دار اجزای عملکرد، محتوای جذب آهن و مس در دانه و غلظت آهن و مس در دانه و اندام هوایی و تعداد پنجه بارور گردید در صورتیکه کاربرد خاکی کود مس موجب افزا یش معنی دار اجزای عملکرد، محتوای جذب آهن و مس در دانه و غلظت آهن و مس در دانه و اندام هوا یی گردید، همچنین نتایج نشان داد که کاربرد عنصر آهن بصورت محلولپاشی در مقایسه با شاهد موجب افزایش معنی دار عملکرد دانه، وزن هزار دانه، محتوای جذب آهن و مس در دانه و غلظت آهن و مس در دانه و اندام هوایی گردید در صورتیکه کاربرد عنصر مس بصورت محلولپاش ی موجب افزا یش معن ی دار غلظت آهن و مس در دانه و اندام هوایی و محتوای مس در دانه گردید. نتایج حاصل از این آزما یش نشان دهنده این است که بین عناصر آهن و مس برهمکنش منفی وجود دارد