سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدرضا طیبی سرشکی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
داود ارادتمنداصلی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
محمد مهدی طهرانی – عضوهیئت علمی موسسه تحقیقات آب و خاک
کیوان کلانتری زاده – دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

چکیده:

به منظور بررسی اثر روشهای مختلف مصرف روی بر عملکرد کمی و کیفی گندم، آزمایشی گلدانی در سال زراعی ۸۷-۱۳۸۶ در گلخانه تحقیقاتی مرکز آموزش جهاد کشاورزی پردیس ساوه به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار اجرا شد. فاکتور اول شامل ۳ سطح مصرف خاکی روی ( ۰ و ۵و ۱۰ میلی گرم بر کیلوگرم خا ک) و فاکتور دوم شامل دو سطح محلول پاشی( ۰ و ۲ در هزار کلات EDTA روی ) بود. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که اثر مصرف خاکی روی بر صفات غلظت روی دانه، وزن هزار دانه، تعداد پنجه بارور، جذب روی دانه، غلظت روی در اندام هوایی، تعداد دانه در خوشه و عملکرد دانه از لحاظ آماری در سطح ۱ درصد معنی دار شد. بیشترین میزان این صفات در سطح سوم مصرف خاکی ( ۱۰ میلی گرم بر کیلوگرم) بدست آمد. اثر محلول پاشی روی بر غلظت روی دانه، محتوای روی دانه و غلظت روی در اندام هوایی از لحاظ آماری در سطح ۱ در صد و بر عملکرد دانه در سطح ۵ در صد معنی دار شد.مقایسه میانگین ها نشان داد که محلول پاشی ۲ در هزار کلات EDTA روی موجب افزایش معنی دار غلظت روی دانه ، محتوای رو ی دانه، غلظت روی اندام هوایی و عملکرد دانه نسبت به شاهد (بدون مصرف روی) شده است.با توجه به نتایج حاصله اگر هدف از کود دهی افزایش عملکرد باشد کاربرد خاکی و اگر هدف افزایش غلظت باشد روش محلول پاشی توصیه می گرددو زمانی که هر دو فاکتور مورد نظر باشند روش توام خاکی و محلول پاشی توصیه میگردد.