سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس بین المللی جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مصطفی سرگلزایی – دانشجوی دکتری دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
فرهاد رهبر – دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
راضیه احمدی – کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی
مرضیه احمدی – کارشناس ارشد مدیریت مالی

چکیده:

با توجه به اینکه سیاست های تعدیل اقتصادی از طرف نهادهای بین المللی برای رسیدن به رشد اقتصادی پایدار برای کشورهای درحال توسعه پشنهاد شده است، برای این منظور کشورهای در حال توسعه بدنبال اعمال سیاست های تعدیل اقتصادی، خصوصی سازی در اقتصاد را پیش گرفتند. در این مطالعه ما بدنبال بررسی اثرات خصوصی سازی بر رشد اقتصادی کشورهای در حال توسعه ۲۰۰۰ پرداختیم. مدل مناسبی را بر اساس مطالعات تجربی گذشته و همچنین استفاده از متغیرهای کیفی – در بین سال های ۲۰۰۸ و نهادی در اقتصاد و استفاده از متغیرهای کنترلی دامی برای مناطق مختلف، انتخاب کردیم و از روش های تخمینی با رویکرد گشتاورهای تعمیم یافتهGMM) و مقایسه آن با روش حداقل مربعات معمولی OLS) استفاده کردیم. نتایج تخمین نشان می دهد که خصوصی سازی در منطقه پایه (منطقه منا) دارای اثرات منفی و معنی داری بر رشد اقتصادی داشته است و در سایر مناطق ( اروپای غربی و آسیای مرکزی، جنوب آسیا، آمریکای لاتین و کارائیب، آسیای غربی و منطقه پسفیک) خصوصی سازی دارای اثرات مثبت و معنی داری بر رشد اقتصادی بوده است (در کشورهای منطقه جنوب صحرای آفریقا دارای اثرات معنی داری نبوده  .( است